Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Steven Spielberg. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Steven Spielberg. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 20 czerwca 2022

Nasz Mały Leksykon Filmowy – Uwaga na rekiny (wodne, piaskowe, śnieżne i inne)!

20 czerwca 1975 roku. W przededniu letniego sezonu na ekrany wpłynął ON. I od razu powiało chłodem. Nawet grozą. Tego dnia miała miejsce premiera horroru „Szczęki” Stevena Spielberga. Piszemy to ku przestrodze dla wszystkich, którzy wybierają się nad morza. Uważajcie na rekiny! Nie tylko filmowe, ale właśnie kilka tych ostatnich przypomnimy. Na pewno nie są tak znane, jak stwór z filmu Spielberga. Niewątpliwie są też wtórne wobec tamtego i znacznie mniej interesujące, ale… Czasem lubimy się bać. Zwłaszcza wtedy, gdy nic nam nie grozi.

Inwazja rekinów (Jersey Shore Shark Attack), reż. John Shepphird. USA, 2012. U wybrzeży Jersey pojawiają się czerwonookie rekiny-albinosy. Miasto jest sparaliżowane strachem. Gdy nikt nie wie, co robić, do akcji wkracza młodzież…

Podwodna bestia (Super Shark), reż. Fred Olen Ray. USA, 2011. Firma chemiczna prowadzi niebezpieczne badania na dnie oceanu, kończące się katastrofą. W jej wyniku pod wodą ożywa prehistoryczny rekin i zaczyna zagrażać kalifornijskiemu wybrzeżu. Nie oszczędza nawet Miss Plaży…

Rekin w Wenecji (Shark in Venice), reż. Danny Lerner. USA, 2008. W tym filmie bestia przenosi się na kontynent europejski. David jest poszukiwaczem skarbu w Wenecji. Wie, że można go znaleźć w jednym z licznych kanałów. Nie przewidział, że natknie się tu na niebywale groźnego potwora…

Rekin widmo (Ghost Shark), reż. Griff Furst. USA, 2013. Miasteczko Smallport zostaje zaalarmowane serią okrutnych zabójstw. Nikt nie potrafi znaleźć mordercy. Na właściwy trop wpada grupka nastolatków, którzy w makabrycznych wydarzeniach dostrzegają działanie pozaziemskiej zjawy. Ich teoria nie znajduje zwolenników, więc z potworem będą musieli rozprawić się sami…

Rekin z bagien (Swamp Shark), reż. Griff Furst. USA, 2011. Rzadki gatunek rekina staje się obiektem zainteresowania przemytników. Podczas podróży uwalnia się z ciężarówki i zaczyna grasować po okolicznych mokradłach…

Rekinado (Sharknado), reż. Anthony C. Ferrante. USA, 2013. Tym razem rekiny atakują.. w deszczu, a dokładniej – po przejściu potężnego cyklonu. Los Angeles jest bezradne. Nikt przecież do tej pory nie widział „latających” rekinów. Trzeba jednak zorganizować obronę…

Rekiny na plaży (Sand Sharks), reż. Mark Atkins. USA, 2011. Dwaj rowerzyści zostają zaatakowani przez… rekina piaskowego. Miejscowe władze – w dobie kryzysu finansowego - nie mogą sobie pozwolić na zamknięcie plaż, więc śledztwo jest dyskretne. Z czasem okaże się, że głodnych potworów jest w okolicy znacznie więcej…

Snow Shark. Ancient Snow Beast, reż. Sam Qualiana. USA, 2012. Rekiny czyhają nie tylko w wodzie i na piasku. Można je znaleźć nawet pod śniegiem! Trzej naukowcy (biolodzy) próbują odnaleźć przyczynę zabójstw dzikich zwierząt w leśnych okolicach miasta. Nigdy nie przypuszczali, komu będą musieli stawić czoła…

To tylko kilka przykładów. Zainteresowanych tematem odsyłamy do artykułu „Szczęki opadają” Eweliny Leszczyńskiej, opublikowanego w „Kinie” 2015, nr 12, s. 36-39 (sygnatura: cz IB IX-7/1 f).

poniedziałek, 18 czerwca 2018

Nasz Mały Leksykon Filmowy - Dinozaury w filmie i nauce

Jego premiera odbyła się 9 czerwca 1993 roku. Niedawno minęło 25 lat od tej chwili, a film nadal fascynuje. Także jego kontynuacje. Po prostu – Jurassic Park Stevena Spielberga, zrealizowany na podstawie książki Michaela Crichtona. Może znowu – jak wówczas – poczytamy o dinozaurach (nie tylko filmowych)?

Płażewski Jerzy, Mądra przygoda, "Kino" 1993, nr 10, s. 35-36

„Jurassic Park” jest jednym z niewielu dotąd przykładów filmu, który nie ogranicza się do prezentacji paru zapierających dech tricków technicznych, byle jak połączonych nie mającą znaczenia fabułką. Pod tym względem może być uważany za godnego spadkobiercę „2001: Odysei kosmicznej” Kubricka (…). To już nie tyle Nowa Przygoda, ile Mądra Przygoda.
źródło
Sobański Oskar, Produkt z pozytywną konotacją, "Kino" 1997, nr 9, s. 40-41

Amerykańska realizacja tak zwanych (…) megapixów, przynoszących w parę tygodni ponad ćwierć miliarda dolarów, jest przedsięwzięciem o skali niewyobrażalnej w Europie (…). Właśnie padły dwa rekordy świata: 20th Century Fox i Paramount wydały 200 milionów na „Titanica” (…), zaś Steven Spielberg wypuścił na ekrany „Zaginiony świat”, czyli drugą część „Jurassic Park” i w ciągu 4 dni zarobił 92,7 milionów. By skończyć z liczbami dodam, że Spielbergowe dinozaury kosztowały poniżej setki.
źródło
Śmiałkowski Kamil, Powrót gigantów, "Kino" 2015, nr 6, s. 18-21

W Hollywood przez dekady dinozaury utożsamiano z co najwyżej drugorzędnym kinem, najprostszą rozrywką dla mas. I to wcale nie tych, o których marzy producent filmowy. Aż wreszcie za temat zabrało się dwóch geniuszów rozrywki.

Artykuł o filmowych dokonaniach Stevena Spielberga i Michaela Crichtona, napisany na marginesie polskiej premiery Jurassic World Colina Trevorrowa.
źródło
Bobiński Witold, Idę do kina! czyli co młody kinoman wiedzieć powinien, Kraków 1995, s. 84-93 (sygnatury: 143619-21)

Rozdział: Mądrość rodzi się ze sprzeczności (o filmie fantastyczno-naukowym). Literackie korzenie gatunku (m.in. twórczość Julesa Verne’a, Gustave’a Le Rouge’a, Herberta George’a Wellsa) oraz filmy sf (m.in. Podróż na Księżyc Georgesa Méliesa, 2001 Odyseja kosmiczna Stanley’a Kubricka, Jurassic Park Stevena Spielberga, Willow Rona Howarda) i filmowe antyutopie (np. Gwiezdne wojny George’a Lucasa). Przystępnie napisane kompendium wiedzy o filmie, warte polecenia młodzieży oraz nauczycielom z nią pracującym.

Brzeziński Mieczysław, Pogadanki o wnętrzu ziemi to jest: o rozpalonem wnętrzu ziemi; o źródłach gorących i górach ziejących ogniem; o strasznych trzęsieniach ziemi; o budowie skorupy ziemskiej; o roślinach i zwierzętach przedpotopowych: wężojaszczurach, smokach latających i innych, wyd. 7, z wielu rysunkami, Warszawa 1924 (sygnatura: ZS 157898)

Książka warta zobaczenia. 69 stron niedużego formatu. Barwny, przedwojenny język. Interesujące, chociaż czarno-białe ryciny, np. „Spotkanie rybojaszczura z wężojaszczurem”, „Szkielet dinorisa, olbrzymiego ptaka zaginionego” czy „Tak zapewne wyglądał dinoris”. Ktokolwiek interesuje się dziejami Ziemi, niech uczyni tę pozycję obowiązkową lekturą z historii tej nauki.

Ryszkiewicz Marcin, Mieszkańcy światów alternatywnych czyli historia naturalna rozumu, Warszawa 1987. ISBN 83-214-0449-9 (sygnatura: 118464)

Ze Wstępu: Człowiek jest stworzeniem niezwykłym, nieporównywalnym z żadnym innym gatunkiem, ale grupa, do której należy – ssaki łożyskowe, nie jest już tak niepowtarzalna ani wyjątkowa.

Wychodząc z założeń teorii ewolucjonistycznej, autor stara się udowodnić, że w przeszłości Ziemi istniały grupy, których ewolucja szła podobnymi drogami i w których przejawiały się analogiczne trendy i przystosowania. Snuje hipotezy, co byłoby, gdyby życie na Ziemi rozwijało się inaczej, czyli… Gdyby nie wymarły wielkie gady… Gdyby pojawił się gatunek mający możliwości rozwoju w kierunku wytworzenia inteligencji podobnej do ludzkiej…  Gdyby… Właśnie! To jest książka (popularno)naukowa czy odmiana fantastyki?


Alvarez Walter, Dinozaury i krater śmierci, przeł. Norbert Ryszczuk, Warszawa 1999. ISBN 83-7180-340-0 (sygnatura: 151865)

Autor (rocznik 1940) jest amerykańskim geologiem i paleontologiem, pracownikiem  Uniwersytetu Kalifornijskiego (Wydziału Ziemi i Nauk Geologicznych). Tutaj nawiązuje do hipotezy o uderzeniu w Ziemię planetoidy jako przyczynie wymarcia dinozaurów, którą wcześniej postawił wraz ze swym ojcem, Luisem Walterem. Hipoteza zyskała znamiona prawdopodobieństwa po odkryciu na Jukatanie (Meksyk) krateru Chicxulub. Książka jest jej interesującym rozwinięciem.

Macdougall J.D., Krótka historia Ziemi. Góry, ssaki, ogień i lód, przeł. M. A. Bitner, A. Pisera, Warszawa 1998. ISBN 83-7180-077-0 (sygnatura: 149075)

W połowie siedemnastego wieku James Ussher, powszechnie poważany uczony i biskup Kościoła anglikańskiego w Irlandii i Anglii, wyliczył, że Ziemia została stworzona w roku 4004 p.n.e. (…) Zgodnie z duchem badań owego czasu, współcześni mu uczeni (…) sprawdzili rachunki Usshera. Rok powstania jest wyliczony prawidłowo, lecz można podać dokładniejszą datę: Ziemia została stworzona o godzinie 9 rano, 23 października 4004 roku przed naszą erą!

Współcześni badacze utrzymują, że Ziemia jest jednak prawie milion razy starsza! Książka kolejnego naukowca z Uniwersytetu Kalifornijskiego zaprasza do podróży w fascynującą przeszłość. Oto tytuły rozdziałów: Czytając w skałach; Początki; Wspaniałe życie; Proterozoik; Taniec płyt; Okruchy czasu; Eksplozja kambryjska; Ryby, lasy i Gondwana: era paleozoiczna, Od Pangei do (prawie) współczesnego świata: era mezozoiczna; Globalne katastrofy; Ssaki, góry i lód: era kenozoiczna; Wielka Epoka Lodowa; Co dalej? Geologia a człowiek.